Fırtınalı Denizim

Gece susmuş gözlerinde emiyor yıldızları Güneş ayın sırtından dolanıyor yakamozlara Göğsünde mehtabın tonlarca ağırlığı Sevda biriktiriyor yaz akşamlarına Yağmurun nefesini tuttuğu Kurak mevsimler gibi yüreğim Karanlık kuytularda senin uçurumların Yakamozlarına vuran bulanık dalgaların Bir gemi geçiyor göğsümün üstünden Batık şehirler gibi ufukta kaybolan Mor halkalar bırakan gözlerimin altında Umutlarımı karartıyor... Bilirim; yüreğin zalim saatlere direniyor İçinde bir yaşamı sürdürebilmek için Yel değirmenlerine saldıran donkişot kararlılığında Tükenmez sevdalar taşıyor Terazinin bir kefesi özlem yüklüdür Bir kefesi kapanmaz mesafeler Çözülmeyen iki denklemiz dünyamızda Hayallerimizle sürükleniyor sevdamız Ben senin ellerinde yakaladım kaderi Fırtınalı denizde bir gemi gibiyiz Yelkenlerimizi şişiren fırtınalarla beraberiz Aşkımızın çizdiği denizlerde yılmadan Yolumuzu aydınlatan güneşimizleyiz Kâbus karanlıklara aldırmadan Yakamozların tükenmeyen ışığıylayız Sen gecenin koynundan ulaşırsın bana Her saniyede yanan mum aydınlığında Sönmeyen yıldız gibidir aşkımız Evrenin mavi uçurumlarında...