Gönül Koruluğu

Tükenirdi gözlerinde bahar Ellerinde yürüyen yolların Çıkmaz sokaklarının umutsuzluğu vardı Düşlerin serapta tükenişi gibi Yaşam bir gönül mirâcının varsıllığında Tanrı'yı zikrederek yürürdü karanlıkların üstüne Bir tünel ucundan aydınlığa gülümseyerek Bakışlarındaki rüzgâr durulmuyor sevgili Kaderini delip geçen bir sevginin Gücünde yeşeriyor yaşam sevinci Yorgun bir baharın bulvarlarına düşmeden Son yaprakları... Kader son çiziğini atmadan bedenine Ölümsüz bir aşkın ruhundaki öyküsü Bir bir yazılıyor yürek sayfalarına Dilden dile anlatılacak bir aşkın Gönül kitâbesi gibi... Gülüşlerinin ardında gizlenmiş Soğuk kış günlerinin ayazı var sevgili Gülüşlerini kutuplara taşıyan Günlük kelebek uçuşları gibi mutluluğun Karanlık toprakta son bulan Sürgün yıllarının tortusu duruyor Ruhunda bir ur gibi Bedenine kopyalanıyor acıların Yüreğindeki izi... Bense seni tanıdığımdan beri Fidan dikiyorum susuz ormanlarına Gölgesinde yorgun yüreğimi Dinlendirebilmek için Gönül koruluğunun...