Gün Işımasıydı Buluşmamız

Bir hüzün yağmuru inceden ince Gözkapaklarına inen gizlice. Güneşin tan kızıllığında Yitirilmiş yaşamında Gülümsemelerin acılara tutsak Takılı kalmış yalnızlığında. Yalnızlık zulüm faklarında Güneşini bekleyen er Umut gözlerinde tükenmeyen fer Umudun sustuğu yerde yaşam biter.. Güneş ufuktan süzülüp giderken Döneceğini müjdeler yakamozlarda, Bir pırıltıdır yaşam,bir yanıp bir sönen Yakamozlarda gülümseyen. Sana dolunayda rastladım Yakamozlara bakarken. Zamanın doruklarında,tek tek aradım Evrenin sokaklarında Karanlıkları aştım ayışığında. Öylesine karışıktı ki labirentlerin Zaman denilen dehlizde. Sense hep beni beklemişsin Durduğun yerde... Oysa ne sen beni bekledin Ne de ben seni aradım, Bir çarpışmaydı yaşanan Gecenin karanlığında, Bir gün ışımasıydı buluşmamız Yaşamın pırıltılarında...