İstanbul Yanarken

Sokakları fersah fersah arşınlarken Bir sokakta karşılaştık seninle Peşin sıra giderken. Gülen yüzünün aydınlığına kapıldım Yağmura tutulmak gibi bir histi Islanmadan kurtulamazdım. Yapraklar her mevsimde dökülür Hüzün varsa,hazan gerekmez. Yangınlar sol yanımdan tutuşur, Sol yanımdan yüklenir sevdanın Bulutları, Sol yanımdan akar sular Köpük köpük ırmaklara... Yaşamaktır bu; susmayan sevdaların Çığırtkanlığı, Bir boşluğu doldururken bedenler Ruhlar bir boşlukta gezer, Omuzlara yaslanır başlar Sevgi limanını ararken... Yalnızlık boş yere harcamaksa zamanı, Oyaklanmakla geçmez zaman. Seninle yanyana yürümektir an Seninle boşlukta giderken. Gezinecek mekân arama hiç Damarlarımda dolaşırken, Bir boşluğu doldurur bedenin Uzaklarda, Ruhun benimle beraberken. Bir sevdanın yıldırımları düşer İstanbul sokaklarına, Kıvılcımlar alevlenir Şimşekler çakarken, Tutuşur sol yanımdan yangınlar İstanbul yanarken...