Yani Sen

Yani sen bu gece karanlığı yırtıp gelebilir misin İçimde biriken kasvet bulutlarını dağıtabilir misin Yelkenli bir gemi gibi açılsam denizlere Ufuk çizgisinde ellerimden tutabilir misin Yani sen hüzünlü şarkıların yüreğime işleyen sesini Baykuş gözlerinin geceyi ürküten bakışını Yalnızlıkların balta girmemiş ormanlarda bir başına kalışını Bir sevdanın sokağa düşmeden tertemiz duruşunu Medyumlara sormadan bilebilir misin Yani sen içimde esen deli rüzgârların Uğuldayan sesinde inleyen aşk nağmelerini Denizlerin sahilleri döven sesinde inleyen acılarını Ay'ın yakamozlarda çırpınan kanatlarını Ve fosilleşmiş aşkların bin yıllık ağlayışını Yüreğinde duyabilir misin Yani sen haykırsam bir yelin sırtından Özlemi bindirsem bir gemiyle göndersem Öpücüklere boğup geri gönderebilir misin Yani sen bu aşkı uzaklarda da olsan Gittikçe kısılan bir mum kadar kalsam Güneşin ufuklara kayışında bir gece gibi kararsam Ve sorsam: Desemki; sen bu aşkı Ellerimi tutmadan gönlünce yaşayabilir misin