Ah Ulan, Ah!

İçimde bir ses var, yine çığlık çığlığa acılar uzak durun, toplanır gelirler şimdi şiir olurlar Ah ulan, Ah! kaçıp gitmek vardı Kaçıp gitmek, bu diyardan Geride bırakıp şiirleri Ulaşılmazlarda bırakıp yitik ümitleri Kaçmak, tüm acılardan tüm vefasızlardan Ne anlayan var halden, ne de anlarım kendimden Yalnızlığın tüm köşegenlerinden teğet geçmek vardı Ben gidince buralardan Ardımda kalır bir ses, (ki, içinde biraz da sevinç) gizliden veya açıktan; 'Bir garip şair vardı! ' Ah ulan Ah! Gitmeyi beceremem, ölmeyi beceremem Unuttum tüm kötü sözleri Küfretmek vardı namussuzlara, Namluların üstüne, ölümüne yürümek vardı Ah ulan Ah! Açıp bağrımı rüzğara karşı bağırmak vardı, bağırmak sonra dinlemek uçurumdan İzlemek vardı dünyayı bulunmayan mezarından Ne yaşamayı becerdim ne ölmeyi, Şafaklarda söndürüp tüm mumları, Kapayıp ziyaretçisiz, gönül konağımı Ardımda bırakıp gözyaşlarımı Ah ulan Ah! .. Kaçıp gitmek vardı