Gitmeliyim...

A Ahmet Yanıt Ahmet Yanıt
0 Altın Yaprak
Kararım kesindi bu kez; Bu kez kesin gitmeliydim... Bir elimde bavulum, Diğerinde harcanmış umutlar, Yakılmış mektuplar; Sırtımda mahzun çehreli bir ceket, Zihnimde, yaşanan onca yılı harab etmiş Anlık bir cinnet... Kararım kesindi bu kez; Bu kez kesin gitmeliydim... O orada otururken öylece, Gözleri çakılıyken sisli bir meçhûle; Elleri titrek, dilleri lâl, Boğazında demirden bir kelepçe... Bende yürek ağrısı bir pişmanlık, Dağlar sırtında bir yalnızlık, Semalar dolusu karanlık... Yürüdüm gözlerim kapalı, Ellerini tutan ellerim yaralı... Kararım kesindi bu kez; Bu kez kesin gitmeliydim... Yerde, deminki kavgadan artakalan, Her zerresi inleyen cam kırıkları. Yerde hayâller, yerde umutlar; Yerde anılar, yerde yarınlar... Yerde deminki kavgadan artakalan, Her zerresi inleyen yürek kırıkları... Yürüdüm kapının eşiğine, Yürüdüm, meçhûle giden gemilerin kalktığı O küflü, o en eski iskeleye... Kararım kesindi bu kez; Bu kez kesin gitmeliydim...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.