Ayşelerin Gözleri

I. Onlar ki ezeli bir bölgeden alırlar ağıtlarını. gözyaşları çöl sarılığındadır. gülüşleriyse nisan turaçlarının uçuşu sanki. belki unuttukları yağmur dolu yükleridir. belki de hatırlamak istemedikleri dökülmüş sitemleri vardır o çinko tabelalı karatren istasyonlarında… istedikleri bir katarda onların bir yanda istemedikleri. Niye akar ayşelerin gözünden? düşündünüz mü hiç niye? hüznü kucaklayan uzak diyar beyleri oy broy diye diye... Onlar ki ezeli bir bölgeden alırlar ağıtlarını. saçlarına yağız sevda örerler. bazen hicrana dalar umarsız daha güneşi doğmamış şafak vakti elleri. II. Onlar ki kendilerini unuturlar yanıbaşlarında. gurbete çığırırlar şarkılarının son ayağını. denkleri bağlı her zaman Saçları ise dağınık dağ doruğu rüzgarlarında. bir yüzleri çimen yeşili resmederken tenlerine öteki parmakları kızıl kınalı ve burçak tarlasında sosyoloji devşirmede. istedikleri bir yaylada onların ya istemedikleri?... Niye akar ayşelerin gözünden? düşündünüz mü hiç niye? öfkeyi doğuran lanetli sarayların beyleri oy broy diye diye... Onlar ki kendilerini unuturlar yanıbaşlarında. kirpiklerine doru kırağı düşer. bazen kısmetime doğranır apansız henüz akşamüstüsü batmamış o lacivert elleri. III. Onlar ki süt katışık göllerinde çimerler ikindilerin. diz çöküp eski zaman şiirleri dinlerler. ne sağırdır kulakları sevdaya karşı ne de çocuk doğururlar eloğlu için. teker teker dizerler uzun ve ince parmaklarına hüzne bulanmış sevinçlerini koridorlarda. odaları iç içe açılır mor dünyalarının. istedikleri uzak bir varoştadır onların. bir başka kenar semtinde istemedikleri. Niye akar ayşelerin gözünden? hiç düşündünüz mü niye? saklı melodileri haykıran şarkıların beyleri oy broy diye diye... Onlar ki süt katışık göllerinde çimerler ikindilerin. depremlerle sarsılır takvimin bir yerinde zemheride ateş keser teşne elleri. IV Onlar ki... " onlar kidiye şiir yazar birileri gıyaben. onlar ki oturup türkü yaktırırlar kendilerine. ne kehkeşanlara uzanır hayalleri düşleri sayısız tonlar içerir aralığında ömrün. çırpıp kanatlarını güz aylarında bulutlara konarlar yüreklerine binip söyleşirler yalnız ve sakin çoban yıldızlarıyla. istedikleri bu ucundadır göğün filan yıldızda istemedikleri. Niye akar ayşelerin gözünden? hiç düşündünüz mü niye? kırık ışıklar yayan güneşlerin beyleri oy broy diye diye... Onlar ki oturup türkülere yakarlar kendilerini. topuk altlarına karanlığı doğrarlar. yıldızlardan sihirli şarkılar derler elleri....