Bal Diye

I. Bir bendim diyemem gezinen O eski kobtî parşömen rulolarında. Hepimiz bir bendik aslında mağrur. Küçültemedik özümüzü kul diye Takıldı yüreğimiz dikenli tele Sevdalarımız yüzü koyun devrildi. Hüzün aktı gözüme ayın memelerinden beri Emdim… Emdim bal diye sunulan zehri. II. Sebepsiz değildi o sonbaharda Baldıran köklerinin izinsiz büyümesi Belki çınarlar döktü yaprağını yol diye Bir eylül akşamüstü yaşadık koyun koyuna Ve ellerimize bereketli bakır bakraçtı sanki hediye Emdik… Emdik sunulan zehri bal diye. III. Cemreler sağıldı mermerlere zamansız Kahinlerin kehaneti. Döndü yıldızlı pencerelerden Analar zılgıt ile doğurdu kendilerini Bebeler bekleşedurdu benle beraber Cesur ve atak bir atlıydı. Hayallenen halbuki Belki de kağnılar üstünde mermi Bebeler ve çarıklı genç anneler. Emdiler… Emdiler bal diye sunulan zehri.