Bir İşveli Küheylana Destan
A Ahmet Yozgat
0
Altın Yaprak
I/...
Yüreğini bindirip. İşveli küheylanlara
Döndür dizginlerini benden yana
Çeliğe dökülmüş gözlerini oturtup
Delirmiş ceylanların avangardına
Kaçırma gözlerimden aşkımın enkazını
Uzak ve hurda dağlara
Dön benden yana…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara
II.
Yüreğim sıcacık. Ekvatorda bir oda
Sobasında gürül gürül gül yakan
Çınarlarsa yaprak yaprak. El sallıyor
İçimdeki çölde azan katarımın ardından
Bense. Say ki nedense
Gözlerine gömülen. Ufacık bir serçeyim
İzin verin denizler. Üstünüzden geçeyim
Su içeyim gözlerinden.
Dön benden yana…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara
III.
Ellerinin unuttuklarıdır. Ömrümün sermayesi
Mevsimlerden güç alıyor sensizlik
Gözyaşım onun için ağlamaklı
Ve ağlayışım ondandır kahkahalarla
Bereketli. Ve hırçın bir çiğdem tarlası
Hücre hücre beynimde yaşar
Yokluğun hırsıyla ördüğün duvar
Seni de hapsediyor benim dışıma
Gözyaşıma biniyor beynimdeki atlılar
Kaçırma gözlerini ıssız ufuklara
Dön benden yana…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara
Ve yüreğini bindirip. Göçmen kuşlara
Döndür benden yana. Dön benden yana
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş