Çobanmikayla

A/... Sahici adı her ne ise unuttum Çobanmikayla derdik biz ona. İnekler ve camızlar onu tanırdı hiç unutmazdı tosunlar. ne zaman " ho-hodese toplanırdı kocaman sığır sürüsü. onun tek süsü şapkasına taktığı koyun gözüydü. çeketi omzundan düşmezdi her daim. gömlek yakası çözük olurdu. dururdu çeşme başında notasız karakoyun çalardı. onun kavalını dinleyen her şey derin derin düşüncelere dalardı... B/... Çobanmikayla derdik biz ona. mikayla herkese " edederdi. yaz aylarında sığır sonbaharda koyun güderdi. azığı hep imansız çökelek olurdu. Kurdu, kuşu kokusundan tanırdı. hangi ot hangi hastalığa iyi gelir hangi çiçek hangi derde devadır yalnızca ondan sorulurdu. Çobanmikayla derdik biz ona. her nebatın onun eli altında kurutulmuş bir destesi bulunurdu... C/... Çobanmikayla derdi buzağılar ona. yalnızdı dağlar kadar yalnızca hayvanlarıyla dosttu. anlardı her mahlukun derdinden tek tek konuşurdu onlarla. Koyunlarla kurtların ezeli düşmanlığı onun da sonu oldu. arsız bir songüz günü sürüye daldı hain bir canavar. çobanmikayla davrandı. ama geç kaldı. kurt beş koyunla birlikte onu da aldı. Çobanmikayla derlerdi kuzular ona. kendi gitti kaderi gibi kederle koyaklarda yanık mı yanık bir kaval sesi kaldı...