Kalk Süvari

1/ Kalk süvari!.. Beni de vur terkine Dağlar hıçkırıyor hasretimle bak Hayalime haykırıyor ovalar Analar öfke sağıyor ak süt yerine Tarihe sancılı ve ağlamaklı bir kar yağıyor Geleceğe tutulan ışıksa zifir… Bir sütunda somutlaşan. Simya ağlıyor Surların gözyaşları çiziyor çorakları Ovalar ter, ovalar aç, bekliyor seni Steplerse kan ve kir Kalk süvari beni de vur Veya otur vur beni!... 2/ Yavuklum siyah yazma takmış başına Kalk süvari! Beni de vur terkine baltalar bileylenmiş bak Testereler doğramada şiirin şahdamarını Soframıza sürülen binlerce tabak Kanımızla salçalanmış yem say ki Kalk süvari Konuş zamanın orta yerinden Dem bu dem Demeden ya da dedirmeden Yaylalar vurgun, kayalar sa sabırsız Bekliyor seni yıldızlardan yemliğin Kalk suvari beni de vur Beni de vur terkine Ya da otur vur beni!...