Misdo Derviş

A/... Sahici adı her ne ise unuttum Misdo derviş derdik biz ona. altmış mı yoksa yüz altmış mı yaşı? yoksa iki yüz müydü? hatta belki de otuz sekizdi daha... biz onun yaşına değil elindeki musavarî asasına bir de kalpağına bakardık başındaki. çocuksu bakışlarımızdan kurak ve telâşlı bulutlar geçerdi kanatlarını çırparak. gözleri derin ve zemzem kokulu bir kuyuydu. yaprak yapraktı hurma kokan elleri... derviş duruşlu her kavak ağacı onun boyuydu. Misdoderviş derdik adına bindi mi seyrisüluk atlarının kanadına uçardı alemi zikrine dünyasının. rüyasının rengi yağız ama hayal rengi küheylanvari doruydu... B/... Sahici adını unuttum onun. tek miydi yoksa iki mi gözü? yoksa özü kenan-ı yusuf muydu? kamil mi yazıyordu künyesinde? Yani bir sırr-ı Misdo idi. çay içerdi her dem, demli çay inadına. duaya durup kimi zaman avuçlarında fırat, şakağında susurluk akıtıyordu. Gözleri bir şahsuvar olup çıkıyordu gezmeye delip tuğlayı ve çeliği. dolanıp helâlinin beline öylece dalıyordu. Misdoderviş hiç ölmeyecek gibiydi. ama öldü. o gece gökyüzünde iri bir yıldızın kaydığı görüldü.