Uzandık Kitabın Buhurdanına

Z/. Zeytinlere ak düştü, İçin için ağladı sürgün incirler... Bir utangaç kuşluk peçesini sıyırdı Bizler uzandık kitabın buhurdanına Esrik bir mevsimin kan kalesinde. Yıldız içip avuç avuç Rüzgârların yelesine yapışıp Boş yere inledi ince ve derinden Üstü mübarek ama altı boş diller İçin için ağladı sürgün incirler... Zz/.. Zeytinlere ak düştü, Anası ağladı hünsa tayların… Uzandık kapılıp vurgun yemiş tekneye Ve hasret ören mercanların iline Yuvarlak kemerli mimarîsinde özgürlüğün Ardından maviye bulayıp karasını kevkeblerin Atılıp ötelerin gergin ve hırslı yayından Kavgası kozmik tuvaller arenasında Ve sevişmesi toprağa yakın Dışı mukaddes ama o içi boş gönüller İçin için ağladı sürgün incirler... Zeytinlere ak düştü Teker teker yuvarlandı kavramlar Dolandı gözyaşını mucizevi ekvator Kervanların kutsal yükü boşaldı Uzak ve çorak ülkelerin gönlüne Boş yere kavradı yeri Dışı kutsal ama ayası boş eller… İçin için ağladı sürgün incirle...