Zadegân

D/... De-hey bre zadegân Gün gelir devran düşer. Kopar ipeği talanın Tespihler yuvarlanır. O bağdaşı …. Dağların Dudakları bükülür ovalara. Yürür ceylan ürkekliğiyle sular Damlalar sağnak sağnak ilenir. Yarılır son sözünde gökler... Öbekler talan olur hoyrat ellerde Yıldırımlar tarar öfkesini Beyine şimşek düşer. De-hey bre zadegân! Size de gitmek düşer... Dd/... De-hey bre zadegân Gün gelir zaman düşer. Tel tel ayrılır hengam Her bir teli saman uğrusundan ırak. Sararak kozmik bir makaraya Saniyeler hatıralarını. Şerit şerit düşer Gözlerin alasına. Yasına oturan olmaz siyahın Beyaz ise pulsarları şahit tutarak. Yapışır zamanı biçen orağın Ve ardınca gül üfüren dudağın. An ortasına bir an Yüreğin çavlanına damardan son kan düşer. De-hey bre zadegân! Sana da yaman düşer... Ddd/... De-hey bre zadegân! Gün gelir mekan düşer. Kopar derleyici şirazesinden Gücü çevreleyen sahte ihata. Yıkılır en sağlam tuğlasından Terle sıvanan ehram. Firavun ağıt bile yakamaz Yüreğinin bölünen simyasına. Kırmızılar griye tebdil olur Sıyrılır ayhanın sırrı. Salyalı bir ateşe atılır. Ben sandığın süslü fotoğraf Kıyameti davet eder, arsız sofralar Damara haram düşer De-hey bre zadegân! Tepeye süslü dam düşer... Dddd/... De-hey bre zadegân! Gün gelir öz can düşer. Kıvrılır ışığın dudağı Kokar duru odalarda alacakaranlık. Bir anlık resimler eskir Kar yağar canlı dağlara. Bir kertenkele yalar sabahın ertesini Kuşluk küser ihmalkâr saatlara Bir çınar ağzı yumşak filizini Dolgun memelerinden besler Sesler uzaklardan bir ferman Zaman ulak olur küheylanlara binerek Savrulur harman yelinde havadis Pis bir aralıkta dalanır yürek Mazlum saatlerin ardından Eyvahlı zulüm düşer De-hey bre zadegân! Bir sabah ölüm düşer...