شمارهٔ ۱۰۴
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
چند خورم خون خود از دست دل
شستم از دوست بهفت آب و گل
زین شبش او داند و شمع ختن
زین قبل او داند و ماه چگل
بیدلی ار زانکه بدین چاشنی ست
باد دل از من به دو عالم بحل
روز اگر می برود گو برو
نیست غم او همه بر من سجل
فارغم از دل من و طبعی چو آب
ساخته با مدح شه صف گسل
گر همه سنگ است چو مومش کند
آتش سودای بتی سنگدل
خسرو خسرووش خسرو نسب
مظفرالدولت والدین قزل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş