شمارهٔ ۱۲۵
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
با آنکه در میان دل آتش همی زنم
چون عود در میان نفس خوش همی زنم
بر من زمانه همچو قفس گشت جرمم آنک
بلبل نهاد زخمه ی دلکش همی زنم
گویم مگر برون جهم از روزن عدم
پروانه وار بال در آتش همی زنم
مرکب زتازیانه چو طفلان و آنگهی
لاف از سرای پرده و مفرش همی زنم
گردون مرا به من بنموده ست این دغل
بر اعتماد ناقد اغمش همی زنم
بر پشت پای چشم بیفکنده ام هنوز
زین روز لاف بال منقش همی زنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş