شمارهٔ ۱۵۰
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
ای همه شیران اسیر دام تو
تو سنان خویشتن بین رام تو
باز مالیده که مردی افکنی
کعبتین تیغ گردان جام تو
هم عنانی کرده در راه قبول
آفرین بخت با دشنام تو
مردم چشم روان رخسار تو
حلقه ی گوش خرد پیغام تو
از علمداران دیوان وجود
فتنه بر کار است در ایام تو
در غمت خوش خوش فروشد روز من
گو فرو شو تا برآید کام تو
نردبان ناکرده از سر کی رسد
پای هر تر دامنی بر بام تو
صد هزاران صید داری چون اثیر
خود چه مرغ است او به نزد دام تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş