شمارهٔ ۳
ا اثیر اخسیکتی
0
Altın Yaprak
ز میان ببرد ناگه دل من بتی شکرلب
به دو رخ برادر مه به دو زلف نایب شب
دو کمند عنبرینش ز خم و گره مسلسل
دو عقیق شکرینش ز دو گوهر مرکب
قدم نظر شکسته رخش از فروغ بی حد
گذر سخن ببسته دهنش ز تنگی لب
دوهزار جان تشنه نگرد در او و او را
پر از آب زندگانی شده روی چاه غبغب
شده کیسه دار دل ها دلش از طویله در
زده کاروان جان ها مهش از میان عقرب
بنشستم و زمانی به رخش نگاه کردم
دل از این نشسته در خون تن از آن فتاده در تب
چو سؤال بوسه کردم به کرشمه گفت با من
تو نه مرد این حدیثی فاذا فرغت فانصب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş