شمارهٔ ۹۴

یک نظر در صورت آن روح روحانی نگر بسته سنبل پای گل بر سرو بستانی نگر تا سپهر گوی زن بینی مه چوگان گذار خیز و در میدانش بر یک ران چوگانی نگر میر خوبان است کاورده ست منشور جمال اینک اینک بر رخش طغرای سلطانی نگر در شکنج غبغبش چاه ذقن محبوس ماند یارب آن زندان دل ها چاه زندانی نگر دعوی خون گرد بر من خط او گفتم چرا گفت که اینک حجتی شرعی و برهانی نگر زلف و چهرش بر کنار شام باد و نیمروز با سپاه کفر بر مرز مسلمانی نگر قاصدا یک ره به تبریز آی و رخسارش ببین مصر اعظم دار ملک ماه کنعانی نگر با گشاد غمزه ی تیرافکنش بر راه او گشتگان آشکار از زخم پنهانی نگر در نثار موکب حسنش اثیر از اشک خون بر سر مژگان گرفته لعل پیکانی نگر