شمارهٔ ۳۵ - مدح سلطان ارسلان بن طغرل - مطلع دوم

ا اثیر اخسیکتی
0 Altın Yaprak
ای آفتاب عالم روزت خجسته باد عالم بنو ز ظلمت بیداد رسته باد پشتی که جز بخدمت درگاه تو دوتاست الا به عذر پیری در هم شکسته باد راهی کزو بمنزل جاهت توان رسید بر مسرعان حادثه آن راه بسته باد هر کاو دهد ز دست سر رشته ولات هرکس که هست رشته عمرش گسسته باد هر دل که سر ز مهر تو برتافت چون کمان از تیر مرگ چون جگر توز خسته باد بستان طراز ملکت اعنی نسیم عدل از عدل زلف چتر سیاه تو جسته باد بر چشمه سنان تو خورشید تیغ زن ز آلایش کسوف ابد روی شسته باد بادام وار با تو کسی کاو دو دل بود چشمش برون کشیده زناخن چو پسته باد هر گل که پیرهن بدرد در بهار عدل از دست تیغ سبز قبای تو دسته باد کم کرده ی امید جهان گوهر کرم در خاک درگه تو امل باز جسته باد شاخی که بند یابد از او میوه امید از بیخ اصطناع تو آن شاخ رسته باد اعنی که بامداد چو سر بر کند زخواب گوید جهان که خلقت شاهت خجسته باد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.