Yürek Alçı Tutmaz

esmerliğini unutulmuş dağlardan alan kız odalar da susabilir, duvarlar da ses vermez bakarsın güneş çekilir camlardan, paylaşılmaz sessizlikler başlar sayılıdır bir günün, bir kapının sızdırdığı dostlar rüzgar kokusu da sinmez üzerine bütün bir güz saçların da unutabilir bu kış ilk karın dokunuşunu (doktora bakılırsa bir omuzların açıkta kalacakmış, bir de küçük göllerin kıyısında dolunay ovulmaya alışmış yüzün, kara çocuğun gövdesine ırmaklar taşıyan parmakların, ellerin, kolların bir de.) belki aylarca doymayabilir alçı vücuduna unutma ama, bir yürek alçı tutmaz bir o tutmaz, bunu sen kanıtladın biraz da esmerliğini kimsesiz köyevlerinden alan kız güller ne kadar dayanabilir serum şişelerine