وعدت والخل موفي له زفرا

ا الأبيوردي
0 Altın Yaprak
وعدتِ والخلُّ موفيٌّ لهُ زفراً بِابْنِ الغَمامِ مَشوباً بِابْنَهِ العِنَبِ فَجِئْنَ ياسَاقِياتِ الخَمْرِ صافِيَةً بها قبيلَ ابتسامِ الفجرِ عنْ كثبِ فإنَّ دغدغةَ الأقداحِ مهديةٌ إليَّ تعتعةً للسُّكرِ تعبثُ بي وَأَنْتِ يا عَلْوَ شِيمِي اللّحْظَ إنَّ لَهُ في القَلْبِ وَقْعَ شَبا المَأْثورَةِ القُضُبِ ضحكتِ ثمَّ بكى الإبريقُ منتحبا فالرِّيقُ والثَّغرُ مثلُ الرّاحِ والحببِ ونحنُ في روضةٍ جرّ النَّسيمُ بها ذَيْلاً بِهِ بَلَلٌ مِنْ أَدْمُعِ السُّحُبِ إِذَا ذَكَرْتُِبها نَجْداً وسَاكِنَهُ وَضَعْتُ حُبْوَةَ حِلْمي في يَدِ الطَّرَبِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.