Yanardağları Sen Biçimlersin

Yanardağları sen biçimlersin, yanardağlar seni. Leylekleri tutan sen suçlularevinde, leylekler seni tutuklar. Adaları avlayan sen, etçil adalar sen avlar o denli uzak ki, sen kendin bile değilsin Ey sen, karşılıklı etki. Uygarlaştırırsın birkaç nesneyi: Pencereyi, gemi günlüğünü, evini öksüzün. Umut taşırsın birkaç ırmağa denize ulaşamıyan. Savunursun birkaç meşeyi savunurcasına dilini yabancı bir dile karşı. Elma sence konuşan elma olur. Sence uzayıp gider göçü serçelerin. Nesnesin düşünce onu güzelleştiren, kavram onu öldüren. Bu sarı boyunbağı, ondan sorumlusun öldürüm gibi eski bir bahçe eşiğindeki. Sen adlandırınca mavi gökyüzünü, denizi, yıldız yellerini, özgürlüğünden edersin. Sözcüklerin, kızarmış demir yokluğun omuzunda. Bozuyorsun çok anlamakla. Olacağı söylersin öğrenildiği gibi a b c, iki artı iki. Yeniden yaratırsın yüreği, şu sin yazıtını güvercinlerin uyuduğu. Yüzün yok, çaldın onları çakmak taşından, kısraktan, kasımpatıdan. Saltı taşıyorsun kendinle, bir torbada, bir kilo pirinç gibi. Egemen olduğunu sanırsın sonsuza bunca tüyler altında sen tozlara saldırır toz ancak.