D E V R A N..!...

Ben bu devranda değilim aslında Geçenlerde kalmışım Yalın ayak ve bir başıma Arada bir üşürüm sessizlikten Arada bir titrerim Arada bir denmezcesine Seni sık sık özlerim Ben bu devranda değilim aslında Yukarı sokakta köşe başında kalmışım Kaldırım taşlarını şimdi ezberden okur Her adımda hep aynı motifi dokurum Ben bu devranda değilim aslında Saatim de benim gibi geç kalmış hesaptan Cebimde son kuruş değildi zaman Hep saklı bir kaç yılım vardı kenarda İstemeni bekledim bir ikisini Vereyim istedim sana Bekletmeyim dedim Koşarak geldim Koşarak gidemedim Ben bu devranda değilim dedim ya aslında Seninde burda yerin yoktu galiba Yasaklı oluşum vardı önümde Yasaklı kalışım dünümde Benim derdim bu değildi elbet Boş yere sorma bana işte Ya saklı kalışını düşünsene Ben bu devranda değilim mi dedim Buralarda hüküm sürmedim ya ondandır Aklına başka bir şey gelmesin Seni sevdiğimde burdaydım Karşı kaldırımın karşısında olmasada Sonundaki köşe başındaydım Gözlerim izini sürdü benden habersiz Dilim adını çaldı senden Ucunda sakladı hatırıma inat Ayağım takıldı, tökezledim bir kaç kere Dizimde kanlar üst baş perişan Dilim beni attı ortaya Seni yinede düşürmedi Ben bu devranın adamıydım elbet Uzun zaman evvelin de de vardı içimde Yorgunluğum kaldı o günden Ardından ne gelecek merakta değilim Ya yanlızlıktır ki o zaten bende Ya da sensizliktir yaşanırken bedende Şimdilerde her şeye boş vermeli Hayatın içinde nasılsa unutmakta Devranın içinde devran olup Devranın içinde kaybolmakta Şimdi tası tarağı toplamalı Bir bohça biraz azık Arasına karışıp kumların Zamana inat savrulmalı Ben bu devranın içinde değilim! ....