Geceyi Oturursun Camlarda

Gece giyerken siyah elbisesini Usuldan tenhalaşır sokaklar Yalnızlık kurulur gönül tahtına İki satır sohbet gözünde tüter Gam kasavet desen diz boyu Yüreklerde yeni suskunluklar büyür Yırtar sanki geceyi yalnızlığın ayazı Gönül yeni yeni yangınlar kuşanır Soğuk yataklar büker boynunu Sigara dumanında gölgeler adam boyu Gözler köz yuvası surat kara bakır Apansızın düşer umutlar yerlere Aynalarda bir dostun hayali kırılır Karanlıgı çekersin üstüne yorgan niyetine Geceyi oturursun birbaşına camlarda Sarınırsın boydan boya yalnızlığı Gönül yangın yerıdır sen üşürsün Kaldırımda yatar haykırılmış bir çığlık Camlar özlemle mutlu ışıkların yasını tutar Yalnızlıktır adı tükenmezki kahpe soyu.