Karanfiller Ve İnsanın Huyu

A Ali Cengizkan Ali Cengizkan
0 Altın Yaprak
Bakanlıklardayım. Elimde bir kırmızı karanfil. Hiç aklımda yoktu, hatta romantik bulurdum ama önünden geçerken çiçekçinin, beni al dedi aldım ve yapraklarında kayboldum, küçülerek küçülerek, çünkü karşımda duvarlarında hâlâ o kurşun delikleri olan (delikler 22 Şubat, 21 ve 27 Mayıs'ta açılmıştır) 1933 Alman mimarisini anımsatan uzun kolonlu,yayvan, suskun ve kendini ağırdan satan bir bina var. Yıl 1983. Ve ben dört yıl öncesini anlatıyorum. Dört yıl öncesini anlatıyorum. O zaman henüz kurşun delikleri beşinci kez sıvanmamış köşedeki parka bir ağlayan kadın heykeli konmamış ve yerler parke taşla kaplanmamıştı. Öğle vakti ben kendimi çiçeklerle avutuyorum: Yeşil kurtarıyor bazen. Üç dakika sonra o geliyor topraktan bir gelincik fışkırıyor siyahı kaşlarına, ah, kırmızısı esmer tenine benzeyen ve ben o gelinciğin ellerini tutuyorum yeni yıkanmış, ıslak, pembe gözlerinden bacakarasına doğru inen su burda işte. Kırmızıdır su senin bakışından yeşil bir serinliktir Ankara'da o çeşmedir Kale'de birdenbire karşınıza çıkan çünkü kırmızıdır su benim aşkımdan. Kim derdi ki dört yıl sonra bu şiiri yazarken Nâzım'dan elalıp bu şiiri yazarken bütün akarsular kurumuş olacak (zaten Bentderesi'nin üstü çoktan kapanmıştır) Abdi İpekçi öldürülecek, ismi bir parka verilecek (Sıhhiye'dedir park, büyük bir gölü vardır) yani akarsu yerine durgun ve yeşil su yeğlenerek (zaten Cumhuriyet'te hep böyle yapılmıştır) dahası kim derdi ki yanımda sen olmayacaksın diye. Hepsi bitti. Karşıda Millet Meclisi hâlâ eldeğmemiş bahçesiyle duruyor. Bâkir ve temiz. Yaşanmamışlığın temizliği. Biraz da sevinçli Halkevleri binasını yıktırdığı ve bahçesini dörtyüz metrekare daha genişlettiği halkı içinden temelli attığı ve kendisini millete verdiği için. Hepsi bitti. Bir kumru gördüğümde (Ankara'da ne kadar da arttı kumrular, bilemezsin belki aşktan, belki ayrılıktan diyorlar) işte ben bir kumru gördüğümde haberini alıyorum bahçesindeki heykelin. Biraz büyükmüş. Biraz mağrur biraz sade biraz ezik dururmuş öyle. Bakanlıklardayım elimde kırmızı bir karanfille. Hangi bakanlık mı, kuşkusuz gönlümün bakanlığı.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.