Hediye

Gecenin aynasında bakardık yüzlerimize Yalan sevmeler Uzun sevişmeler düşlerdik Oysa hiç vaktimiz olmamıştı Saatlerce sevişip yıllarca sevmeye İstanbul’un gözleri gibi yalan söylerdi gece Ve o yalanların aynasında görsek de yüzlerimizi Gerçek hayatlar düşlerdik Oysa hiç yaşamamıştık zamanı gün ışığı görmeden ölen bebekler gibi Sanki neyimize lazımsa En dokunulmamışını isterdik herşeyin Sahip olduğumuz herşey bir başka zamandan dönüştürülmüş En yeni sandığımız madde dünyayla yaşıttı Ve bir insanın bir insana verebileceği en temiz hediye Yine bir insandı...