Gönül

Ben ne çektim gönül senin elinden Bir gamsıza beni şeyda eyledin Gitme dedim aşıkların yolundan Ne söz tuttun ne bir fayda eyledin Sürüp de kendini her dem yokuşa Baktın mı ne göze ne karakaşa? Aldanıp bir gün o ölüm bakışa Beni yollarına geda eyledin Kader mi diyeyim bunun adına Ey gönül düşürdün beni yadına Çevirip kendini közde oduna Bir ömrü böylece feda eyledin Yıkılsın da ala dağlar yıkılsın Üzerime kor ağıtlar yakılsın Gönül sana düşman diye bakılsın Bu sızıyı bende peydah eyledin Ne garipler ağlar ne Mutlu güler Ne bülbüller söyler ne güller solar Bir gülün sevdası seni oyalar Beni ortak edip veda eyledin