Gece Ve Ben

Yorgun bir hastane penceresinden seyrediyorum geceyi Öyleki öbek öbek sönüyor evlerin ışıkları Gece perde perde saklıyor sevgilileri Ve yağmur yağmur temizliyor kaldırımları Öyleki gece coşkulu bir aşk yaşıyor yağmur taneleri ile Her kim kalmışsa çatısız yersiz Gece örtüyor üstünü büyüsü ile bir gölge gibi Hayatın kıyısından bakar gibi bakıyorum geceye Önce oğlum geliyor aklıma,gece karanlığı ile özdeş gözleri Kara kapkara kocaman ve umutlu Sonra uykusunda üstünü açmış olduğunu Babasının sevecenlikle üstünü örttüğünü ve beni düşündüğünü Yeşil gözlerinin buğuyla aynı geceye Başka bir pencereden daldığını düşlüyorum Ve bir hastane penceresinden gördüğümü farkediyorum bunları... Hayal ve gerçek karışıyor birbirine Pencerelerin karıştığı gibi geceye Gördüğüm en güzel geceye bir kez daha bakıyorum İçtenlikle,tekbaşıma,özgürce,kimsenin göremediği bu sessizliği Yağmurun geceyle sevişmesini Ve herşeyin benim olduğunu Gecenin benim olduğunu görüyorum ellerimde Yağmurlu gece,hastane,ve ben gece oluyoruz Birlikte bitmeyen bir gece... bitmeyen bir bilmece