Umut Çiçekleri

Kimler ezilenlerin biniyorken sırtına Doğru yazan kalemde, söyleyen keskin diliz Su alıyorken gemi, birden dindi fırtına Umut çiçeklerimiz yeniden verdi filiz Almak için bir olun nasıl verilmezse hak Bir kere nüvemize kıvılcımdan ateş yak Yalçın sarp kayalara vuran dalgalara bak Borayı fırtınayı başlatan küçük yeliz Dünya nimetlerinden başkasına sunmayın Bize sahip çıkmayın, ismimizi anmayın. Durgun su gibi görüp bizi sakın sanmayın, Dumanı hiç tütmeyen ateşi sönmüş külüz. Derler ki Canbaba ya sende garip bir kulsun Aşıklar dergahına girenler huzur bulsun. Sevenler, sevilenler yeter ki memnun olsun Biz umut çiçekleri, bizler dikensiz gülüz.