Umutlarım

tüm umutlarımı seninle tutuşturdum yaktım yüregimi nerelerime kadar yayıldıysan hüzünlendi gözler ağladı hasret yanım sarhoş dolandı kimin işidirki bu yersiz yurtsuz sürgün edildim haberi yok belkide bu denli sevildiginden adına sessiiz çığlıklar atıldığından yok haberi olsa ne yazar olmasa ne bilmemesi daha hayırlıdır sevmesinden ben güzelligini rüyalarıma hapsettim (..........) çıkışın yok artık (..............) yeterince hasret çekmedim senden yana başarabilsem sensizliginde sensiz kalabilmeyi hayalinden kurtulabilmeyi başarabilsem seni hiç yaşamamış sayabilmeyi kabullenmeyi o zaman belkide anlayamazdım nefes almanın kıymetini bilmezdim kıymetini yeryüzüne ayak basmanın bir gülü koklamanın zevkini bulduğum hayatı şimdi ben ölüyorum yaktığın mum ne zaman biterse uğruna yanmakta o zaman bitecek işkence son bulacak kanser gibi yayılmışın vucuduma alınman imkansız artık nasıl farketmediysem sana kapıldığımı farkında olmadıysam yayıldığını şimdide artık çok geç seni benden söküp atmaları için her doktor eline bir meşter alsa yayılan her bir yanımdan bir parçamı koparsa eksik kalmaktansa yarım yaşamaktansa ben sensiz kalmayı yeylerim çünkü sensizlikte yarım kalmak, yaşamak,,