Akîbet

Ben mahkum oldum kara bahtıma Akîbet ne olur güler mi bir gün Hüzün dolaşıyor umut tahtıma Akîbet ne olur güler mi bir gün Çile ipi boynumda beni çekiyor Felek duvarları yolum kesiyor Kahırlar büyüyor yürek yıkıyor Ağlıyorum ama gözyaşım nerde Teselli bulmayan yıkık gönüller İstediğin lütûf sana verilmez Dağılır sevincin düşer hüzünler Vefadan payına düşen verilmez Günlerim geçiyor bedbaht ve yorgun Sevdiğim çiçekler elde ve solgun İşte ben böyleyim çağlarken durgun Vefasız olana vefa sorulmaz