Işığı Geçer Düşüm

Bekleme bilmeyendi şeffaf bir bulut gibi ayağının ucunda gölgesizdi... hüzündü Ezgilerini getirirdi rüzgâr ateşli iğne gibi kulağım içten içe delinir... delinirdi Bilemezdim dinler miydim içer miydim sesini duyularım dilime kilitlenirdi dilimse yüreğime Gittiği günden beri son yıldızını da söndürdüğünde gece bir alacakaranlık bir şeyler doğmadan önce ben sokaklarda aradım sokaklarda... kendimi... Delik çıkınında biriktirdikleri saçında kırmızı gül çıkageldi bir gün işte o gün kalbimin gözesine sevdadan zaman dikti Tüm sigortalarını attırıyorum şimdi tepesini ışık hızının tekerleğini yiyor hırsından Ne zaman açsam gözümü ve ne zaman kapasam geçiyorum ışığı, onunlayım, ondayım ve düşümün hızında, o güzel zamandayım