Sevenlerin Şairi

Bir ufacık mutluluk arama sakın şiirlerimde ben hicranı yazıyorum, ben acıların şairiyim ümitsizliği yaşıyorum, ben yalnızların şairiyim kahır mektuplarında arıyorum ihanet hançerini kaderimin her köşesinde buldum, öldürücü ayak izlerini en sarhoş meyhanelerde içtim ayrılığın en sert içkisini ben ezilmişlerin gölgesi, gariplerin sesiyim isyancıların çığlığı, ben sevenlerin şairiyim yıllar var ki dolmadı, dolmuyor dert tasım marifet saydım serseri hayatı, ne işim var ne aşım sevda sokağında dikilidir mezar taşım hor görüldük her zaman, her defasında ezildik delicesine sevdik, Allahına kadar sevdik, sevilmedik kaç kere yıkılıp kaldık köşe başlarında kac kere vurulmuşuz feleğin acımasız çarkında daha doğmadan intihar etmiş ümitlerimiz kac vefasız uğruna yandı bitti gençliğimiz içki masalarına gömüldü, sevgi dolu yüreğimiz ben sarhoşların bestesi, ben bitirimlerin şairiyim ben de mutlu olmak istemez miydim? benim de düşlerim vardı, hayallerim vardı uçsuz bucaksız oysa bir sabah çaldılar güneşimi, sırtından vurdular sevinçlerimi bir mayın tarlasında ağır yaralı bıraktılar sevdik olmadı, saydık olmadı, yalvardık, yakardık olmadı feryat ettik sesimize ses vermediler, yüzümüze bile bakmadılar şimdi hasret akşamlarında dar ağacına asılmakta yüreğimiz bir yanımız felç, bir yanımız bitkin ve yaralı doğru dürüst gülmesini bile beceremiyor gülmelerimiz ben aşıkların türküsü, sevenlerin öyküsü dertlerin dert babası, kimsesizlerin şairiyim.