Dünya

Bir sebep uğruna yaşamları feda ettin, bakmadın gözyaşlarına, bakmadın ardına, akmadın zaman olup nice yaslı yaşamalara, öyle canlar yetişti içinde öyle anlar ki; sana nice katkıda bulundu. Sen ise insanı sadece içindeki bir parazit olarak gördün, akmadın gözyaşı olup yüreklere akmadın, söndürmen gerekirken daha nice yaralar açtın, akmadın yağmur olup umut filizlerine akmadın, her gün yeni yaşamlar geldi sana, acıyı hep zamana sakladın, serpildi büyüdü akıla erişti nice bedenler, ama sen eleştiriye açık değilsin nice akılı harcadın, sonsuza kadar yaşaması gereken aklı ve zekaları, hafızalara sakladın ve kimse farkında olmazken akıllar uyurken, zamanla yavaş yavaş hafızalardan sildin, bugün aynaya yine baktım ve gelecekten kaygılıyım, kim bilir? Belki bu yüz daha nice şekle bürünecek ve bir gün ışıltısını yitirecek. Sana meydan okuyanların önünü gizlice kapattın, engelledin bir çok zorluk güçlük çıkardın karşısına, ne de olsa senin yükün büyük koskoca bir gezegen, bütün ağırlığını yükledin çelimsiz bedenlere, ama bir gün yok olacaksın dünya! Baki değilsin! unutma sen de ilk doğduğunda evrenden bir haberdin