Açık Mektup

Biz bir diyarın farklı düşünen çocuklarıydık Anlaşılmadık! Ya biz kötüydük , Ya da zaman kötüydü. Kolladığımız şey, anladığın şey değildi. Yüreğimizi kolladık , Bir yanımız açıkta kaldı... Kırmızı panjurlu evler istedik, Camlar kırmızıya bulandı, ufalandı... Kırmızı elimize, ekmeğimize bulaştı... Biz bu sıcak kırmızıları haketmedik! Biz sıradan insanlar değildik; Ya da sıradan insanlar bizden değillerdi... Yaşamaya çalıştık, Olmadı.... Olan şey olduğu gibi değildi zaten! Biz sırtımızı kolladık, Yüreğimiz açıkta kaldı .... Beyaz güvercinler uçsun istedik, Kanatları kırıldı. Uçamadılar özgürce semalarda Gökyüzünde beyazı çok gördüler... Oysa beyazla oluştuk. Bir beyazlıkla geldik Dünya 'ya Boğazımıza ilk düşen yudum da beyazdı! Beyazı bize çok gördüler, karalar çalındı..! Biz sevdalık çekerdik; Sevda sancısı çekmeyenler bizi çekemediler, Biz de siyah giyerdik , Dedim ya, ya biz kötüydük ya da zaman kötüydü. Kolladığımız şey anladığın şey değildi..!! Biz Hak için haklıdan yanaydık, Haklılar Hak için bizim yanımızda olmadı, Samimi olanı da biz görmedik veya... Hakkımı arıyorum! diyen Hakkı 'nın karısıydı... Biz de gerçekten hakkı var zannettik. Hak ve Hak 'lı için ölüm giydik... Sattık karşılığında Hakka, Güzel bi alışveriş ettik... Komşu olacaktık Resullah 'la Ölüm giydiğimi bilmediler , Yüküm giydi sandılar, Ağlamadılar kıskandılar, Anlamadılar kız! kandılar...!!! Sevdiğimiz ve de sevmediğimiz renkler oldu bizim; Ama hiç bir zaman şeffaf veya renksiz olmadık biz. Arafta olmak yerine, bir tarafta olmayı yeğledik. Olmayı istediğimiz taraf, Ölmeyi istediğimiz taraftı. Ama ölen tarafımız değil, Olan tarafımız işe yarıyordu. Korktuğumuz şey işe yarayan tarafımızın ölmesi idi. Oysa herkese bir randevu vermişti ecel;