Demet

Anlamsızlıkların, Ve anlamadıklarımızın yargısı.. Bir infaz dar ağacı.. Çok pehlivanın boynuna astığı, güç muskası.. Gelip dişlemezden evvel Tutkuyla tutkundum ben sana.. Sen kendi içinde sarmaş dolaş Soluğunda yorgun bir derviş Aşk içen imansız ayyaş.. Yaşam yabancısı..Yitik günlüklerin. Acemi şiiri gibiydin naif, Ya da negatif.. Israrında Yüz görümlüğü "ben"ler barındıran... Geç kalmayı severdin her nedense, Karanlık koridorlar öncesinde,uğultusu ıslak vakitlerin göz kırpmasında .....yorgunluklar...adına Ele verirdi seni silinmiş rujun Kir üstüne bir ayıp gibi Aslolan hayattır diyen Kaçamaklarında bir adresi esgeçen .....sen ki Demet .. Bir güzelliktin, ışık saçar, güzel kokardın Ama bir türlü sahneye çıkmazdın.. Islığıma lambayı yakardın Tedirgin pencere ardından bakardın Afilli oğlanlar selamlardı seni Kavruk mahalle çocuklarına aldırmazdın.. Sarışın tebessümler sallanırdı kaldırımlarından, Nasılsa birtek