Adını Unuttum Gözlerinin
İ İlkay İlhan
0
Altın Yaprak
saçların gibi kızıldı şehrimin ışıkları
boğuk
ve de kısıktı
koynumda sakladığım sokaklar ıssızdı
amansız
ve de zamansızdı
solduramadığın çiçeklerin seni intihar edişi
soğuk bir ağustos akşamıydı
yorgundu menekşeler seni açmaktan
fesleğenler bitkin.
duyduğum
buzul çağından kalma bir üşüyüşün çıplak sesiydi
sen çoktan öğrenmiştin
buz yapraklarından kırılgan gidişler yapmayı
bense yeni yeni öğreniyordum
karaca soluklarından kahverengi metaforlar yapmayı
mavi bir dehlizin siyah kalp atışlarıydı sanki
çömlek diplerinden çıkarıp su üzerinde kuruttuğum
uykusuzdum
ıslanmasın diye prangamın ince halkaları
kılıç balıklarının yosun kokan kirpiklerinde uyudum
gözüne mürekkep kaçan bir papirüsün
dudaklarında yürüdüm
sessiz çığlıklarına takıldı ayaklarım
ve sana düştüm
yoktun
kale burçları gibi nazlıydı akşamın gelişi
hızlıydı sancağımın çamura bulanışı gibi
kıpırtısızdı
gün batımı şarkılarının sulak ovalar arayışı
korkaklıktı
bedenimdeki kurtların
göçmen yürekli kuzulardan köşe bucak kaçışı
kürkçü dükkanı mıydı kalbim
ki her kaçan eninde sonunda bana sığınıyordu
kıyametin en büyük alametiydi
mehdi'nin solgun maskesini çıkarıp
sen olarak dünyaya geleceği
ve babil'in esmer üzüm bahçelerinde
beni çarmıha gereceği
sekiz asır bekledim o günü.
hala gelmedin
ciğerlerine kum dolan bir kaktüs gibiydim
her fırtınada dizlerimi ayın şavkına koydum
karanlıktan çıkagelen bir deniz kızının
pul pul olmuş selamlarına sığındım
bilirdim
melanet abidesi zebanilerden af dilenmeyeceğini
ama çaresizdim
sensizdim
ve af diledim vehmimden bir kez daha
gül dikenlerinden ölü bülbüller topladım
dirilttim yüzüme kan fışkırtan dillerini
altın kafeslerde biriktirdim titreyişlerini
'ille de vatan' demelerini bekledim beş buçuk asır
ama hepsi
'ille de gül' dedi
onlar gül derdi vatan yerine
bense adını sayıklayıp
iki heceli bir zehri içerdim
yokluğun gibi karanlık şimdi
şehrimin dilsiz ışıkları
biliyorum
ardında örselenmiş yürekler bırakan
bir zebaniye yalvarılmaz
ama çaresizim
bensizim
git artık
git bu şehirden
unutmuşken adını gözlerinin
git benden
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş