İki Portre

Gizli kalmış bir fotoğraf ustasının Çektiği portreler bunlar. İlkinde bir kız çocuğu Dağınık örgülü saçları, Objektifin ta içine bakan Meraklı gözleriyle soruyor: Kaç para verecek bana bu amca Çünkü zaman para demek sokaklarda Kaç para verecek bana bu amca Şimdi bu soruyu nasıl cevaplandırmalı Desek ki sanat için küçük kız Senin tedirgin bakışının ölümsüzleştiği an Sanat için sokaklarda bu denli dolaşmam. Peki amca para eder mi sanat dediğin Ah soru tanrılarıdır çocuklar, hep cevapsız bırakılırlar. Diğeri ölümüne yaklaşmış bir kadın Belli ki farkında değil resminin çekildiğinin Dişsiz ağzı aralık belki soğuktan Gözleri buğudan okunmuyor, gözleri Uçsuz bir bekleyişin simgesi. Başına örttüğü yemeni anlatıyor geçmişini Suskun bir göç kişisi Yüzünde "ana diline bile aykırı hüzün" Yırtık entarisinden sızan karanlık Örtüyor günü, kırılıyor sessizlik, soruyor Ne zaman döneceğim geri Kaç para verecek bana bu amca Ne zaman döneceğim geri Çocuk para istiyor belki gitmek Kadın dönmek istiyor belki ölmek İki resim iç içe geçiyor şimdi Ama hep o tanıdık bakış Tüm sözleri önceden söyleyen Çocuk kadının çocukluğu Kadın çocuğun yaşlılığı İki insan yok ortada yok iki portre Fotoğraf da yok, olan retinamda donan Küçücük bir an sadece.