Ben İnsanım
A Altay Burağan
0
Altın Yaprak
Yıkılan ağaca
Sökülen soğana
Soğuktan titreyen yalınayak çocuklara yanarım,
Ben insanım.
Açlık ve susuzluktan kırılan
Yok olan insanlara yanarım.
İçecek süt bulamamış
Ana sevgisi tadamamış
Bebelere yanarım,
Ben insanım.
Baruttan gözü akan
Kurşundan deli olan
Mayınlardan ayakları kesilen
Ve yiyecek, içecek cenneti bu dünyada
Hâlâ avuç açan çocuklara yanarım.
Ben insanım,
Yüreğimin bir köşesinde
Bir değer taşıyorum
Adı "insanlık".
Ayıran beni diğer tüm canlılardan
Bir değer,
Bir maden diğer adı,
Bir mücevher.
Savaşlara girmişim yüzyıllar boyu
Ne ayırdı ki beni vahşi hayvanlardan.
Kan akıttım, can aldım, doğayı bozdum,
Buğday ambarlarında, su cennetlerinde
Aç kaldım, susuz kaldım.
Ben insanım,
Çalışıyorsa kafam
İyiyi düşünebiliyorsa beynim
Söylüyorsa yüreğim
Artık değişeceğim.
Yeni bir yol var şimdi önümde
Ereğim olmalı artık insanlık
Yüreğimdeki değeri ortaya koymalıyım
Şimdi başlamalı zorlu uğraşım.
Artık olmamalı açlık, susuzluk, sefalet
Olmamalı insanlık dışı uygulamalar
Doğayla birlikte yaşamalı
Doğayı sevmeli
Yanmalı yüreğim.
Yanmalı yüreğim,
Vurulan kuşa
Sökülen soğana
Yalınayak çocuklara
Ağlayan analara.
Ateşlere yanmalı yüreğim
İnsanım çünkü ben.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş