Melekler Dansı

melekler dans ederken vavaşça öldük ılık bir su sesiydi zaman, yani korkunç ve anlamlı akıyordu aramızdan radyoyu actın sıcaktı sanıyorum temmuz falandı tenin müzik de yakıyordu, bakışın da, koltukaltın nemlivdi, bevazdı, bir de zehirli bembeyaz örtülere şarap dökülmüş gibiydin kırmızı bir gül konmuş, gül sürdükçe şeytan gibi, nota gibi, dalgibi lekelerle çatal bıçak sesleriyle, suyun bardağa dökülürken çıkardığı gürültüyle melekler dans ederken kanepede oyuncak bir ayı vardı, yerde kuş cesetleri, ezilmiş bisküviler caz mı çalıyordu, tango mu artık radyoda başım mı dönüyordu, tımaklarını mı yiyordun bilmiyorum; oyuncak ayı aniden esnedi, sonra kalktı yerinden dolaşmaya başladı odanın ortasında korktuysam bir gerçek diğerine karıştığı içindi kaçtıysam düpedüz müziğin ritminden yalnızsam kesinlikle seni sevdim diyeydi ay tutulmuş o gece sonradan anlattılar saçlarım bağlamışsın arkadan, dudaklarının izi yapışmış camlara, parmağın mı kesilmiş ne beyaz bir papatyayı kıpkırmızı boyamışsın yollamışsın; zor taşımış postacılar, çok ağlamış dediler düğüm düğümmüş gözlerin, kirpikierin kırptıkça sırça bilıyorum; melekler uçsun diye açmıştın pencereyi bir değil, iki değil, çok atladım aşağıya radyo hala calıvor örtüde solmuştur leke sanırım susuyordur ayı, kıpırdamıyordur bile başka bir yerde, belki başka biçimde dans ediyordur melekler, seviniyordur biz yavaşça öldük diye,