Soğuk Ölüm
A Anıl Çamuroğlu
0
Altın Yaprak
Ölümün paslı kılıcı
Bir kere değerse sana
Girerse kanına intikam duygusu
Gözlerinin önüne çekerlerse perdeyi
Görebildiğine hayal,
Duyabildiğine kabus,
Fark etmeden kaybedersin kendini
Gözler kararır, uzanırsın yere
Tenin yer ile bir olduğunda
Son nefeslerini verirken anlarsın
Ama artık çok geçtir...
Kayıp ve yine kayıp
Sadece kayıp
İnsanlar kayıp yürekler kayıp,
Utanma duygusu, yardımlaşma
Kayıp sadece kayıp...
Her gün bir başkası kayıp
Pozitif düşünce
İçinde seni körükleyen ateş kayıp
Kayıp, kayıp
Ruhlar karakterler kayıp...
Kaybolmuşuz,
Para için zevk için,
Egoistlik baş döndürüyor,
Sırtından vurmalar iyice artıyor,
Liderler diktatörlere dönüşüyor.
Ağızlar yerine yumruklar konuşuyor,
Sorunlar böyle hallediliyor,
Dalga geçmekten başka,
Tehdit etmek, küfür etmek modamız
İnsan olanlar geride kaldı,
Kendi ırkımızın sonunu hazırlıyoruz...
Kendi kendini çökerten bir sistem bu,
Ama itirazcılara yer olmayan,
Dışarıya tek vücut
Kendi aralarında ise apayrı bir varlıklar,
Birbirleri için en ufak düşünceye sahip değiller,
Kaybolmuşuz sanki,
Ölümün soğukluğunda...
Karışmış biraz vücudumuz
Duygularımız sağ duyularımız yanmış
Ders çıkarmak soğukluğu körüklemiş
Bu öyle büyümüş ki tüm toplumu sarmış
Ve de tek bir kişi karşısında duramıyor,
Duranları kendileri yıkıyor soğuk ölümle,
Çalışma emek sadece kendi için,
Ailesini bile düşünmeyen kişiler
Hatta onları zora koşan,
Onların sırtından yaşamaya çalışan,
Kendi gücü olduğu halde bunu yapıyorlar,
Zavallılar çalışıyorlar, durmadan çalışıyorlar
Ve sadece borçları kapatmak için,
İşten ayrılamıyorlar ekmek parası için,
Tam bitti derken bir borç daha biniyor omuzlarına...
O engin omuzlar bile kaldıramıyor hepsini,
Uzanıyor yere ve teslim ediyor kendini soğuk ölüme...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş