Dün Gece

Dün gece oturdum sabaha kadar seni düşündüm Gecenin karanlığını aydınlatmanı bekledim hep Ayna da kendime baktım sonra yine o ses Kulaklarım çınladı sokağa attım kendimi Kaldırım taşlarına döktüm sinirimi öfkemi Bu kadar kolay mıydı bırakıp gitmek birini Ağladım gecenin sessiz karanlığın da Tüm gece yolları ıslattım göz yaşlarımla Yukarı diktim başımı baktım şöyle semaya Üzgün bir hali vardı küsmüş belki dünyaya Zaten yağmur başladı az sonra Biliyorum dayanamadı o da benim gibi acıya Şimdi bir dostum oldu ağladık bütün gece Sokaklar mesken oldu benim garip ömrüme Soru sormaz cevap bilmez bir fani yaşar bu şehirde Hayaller suya düştü lanet olsun böyle geceye...