Duy İşte...
A Anıl Erkmen
0
Altın Yaprak
Dualarımın sonun da hep seni istedim ALLAH'ımdan.Benim olman için yalvardım her vakit..Sana bir kez daha doyasıya sarılabilmek için büyüttükçe abarttım yolları gözümde.ve yılmadan,usanmadan senin için yaptım her ne yaptıysam.Tek suçum aynı sevgiyi,aynı emeği senden de beklemek oldu aşkımız için...
Şimdi her aklıma geldiğinde kendime daha bir kızıyorum.Kimin için,ne için uğraşmışım? ?Hangi vefasızın yalan sevgisine kanmışım diye gözlerimin dolduğu bile oluyor.Saklayamam senden bu halimi ! ! hala ağlatabiliyorsun beni.(ama bu demek değildir ki hala seni seviyorum)Resmine her baktığım da küçük bir çocuk gibi ağlıyorum saatlerce,saatlerce ağlıyorum...
saklanamıyorum bir şeyin arkasına,gözyaşlarımı kimseden gizleyemiyorum artık.Belki yok oluyorum,belki amacına ulaşıyorsun,belki seviniyorsundur şimdi kimbilir,ama ben kahroluyorum,görmüyorsun..Kandırmıyor hiçbir güzel şey,...kanmıyorum bir güzel söze.
Ve duy işte ! ! En büyük günahımı da seni böyle yürekten sevmekle işlemişim...
Ama elbet kurur gözümdeki yaş
Öyle bir gülerim ki sende inanamazsın
Gün gelir biter yüreğimdeki yersiz telaş
Yine söylesende yalanlar beni kandıramazsın ..
(bittin işte)(bittin bende)...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş