Ey Koca Yüreğim...

Ey koca yüreğim! Bende adam sanırdım seni. Sanırdım dağlar bile duramaz önünde, Sanırdım köpük olur karışırsın denize, Sanırdım bir rüzgara kapılırda sürüklenirsin istediğin yere, Sanırdım inandıklarına bağlı olduğunu... Hani sen derdin ya sevgi yok, sevgiye düşmem diye... Sanırdım sen, sen çok güçlüydün. Ama sende kandırdın beni, Tıpkı arkasına düşüpte yok olduğun kahverengi gözler gibi... Hani bana sormadan beni esir eden, Hani güven artık dediğin, Hhani beni bırakıp da giden gözler gibi... Güvendiğin kahverengi gözler bırakıp gitti seni Ve belki de mesken tuttu senin gibi aptal yürekleri! Şimdi benden çok sen yanıyorsun. Bilmiyorsun geri dönermi, bana sorma geri dönebilir mi? Ona güvenen onu seven sendin değil mi?... Şimdi gözlerini yaşlar mı bürüyor? Yanıyor musun? Eriyip giden sen misin ağır ağır, Sen misin yok olan yavaş yavaş, Sen misin yavaş yavaş kaybeden seni, Sen misin yavaş yavaş kaybeden beni... İçimden geçenleri yapabilecek kadar güçlü olsaydı keşke ellerim, Seni yavaşça, ağır ağır söker atardım yerinden. Bu ölümüm demek olsa bile!!!