Amaritudo

A Antero de Quental
Günün şiiri · 10 Ağustos 2026
0 Altın Yaprak
Só por ti, astro ainda e sempre oculto, Sombra do Amor e sonho da Verdade, Divago eu pelo mundo e em anciedade Meu próprio coração em mim sepulto. De templo em templo, em vão, levo o meu culto, Levo as flores d'uma íntima piedade. Vejo os votos da minha mocidade Receberem somente escárneo e insulto. À beira do caminho me assentei... Escutarei passar o agreste vento, Exclamando: assim passe quando amei! — Oh minh'alma, que creste na virtude! O que será velhice e desalento, Se isto se chama aurora e juventude?

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.