غزل شمارهٔ ۱۰۲
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
مرا گر چون تو دلداری نباشد
هزاران درد دل باری نباشد
چو تو یا کم ز تو یاری توان جست
چه باشد گر ستمکاری نباشد
مرا گویی که در بستان این راه
گلی بی زحمت خاری نباشد
بود با گرد ران گردن ولیکن
به هرجو سنگ خرواری نباشد
اگرچه پیش یاران گویم از شرم
کزو خوش خوی تر یاری نباشد
تو خود دانی که از تو بوالعجب تر
ستمکاری دل آزاری نباشد
چگونه دست یابد بر تو آن کس
کش اندر کیسه دیناری نباشد
چو اندر هیچ کاری پاسخ من
ز گفتار تو خود آری نباشد
اگر فارغ بود سنگین دل تو
ز بخت من عجب کاری نباشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş