غزل شمارهٔ ۱۰۸
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
با روی دلفروزت سامان بنمی ماند
با زلف جهان سوزت ایمان بنمی ماند
در ناحیت دلها با عشق تو شد والی
جز شحنه عشقت را فرمان بنمی ماند
زین دست عمل کاکنون آورد غم عشقت
آن کیست که در عشقت حیران بنمی ماند
در حقه جان بردم غم تا بنداند کس
هرچند همی کوشم پنهان بنمی ماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş