غزل شمارهٔ ۱۱۷
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
درد تو دلا نهان نماند
اندوه تو جاودان نماند
از عشق مشو چنین شکفته
کان روی نکو چنان نماند
آوازه تو فرو نشیند
وز محنت تو نشان نماند
گر با همه کس چنین کند دل
یک دلشده در جهان نماند
از درد تو دل نماند و بیمست
کز بی رحمیت جان نماند
از کار جهان کرانه ای دل
کازار درین میان نماند
آن سود بسم که تو بمانی
بل تا همه سو زیان نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş